تحولات منطقه

جلیلی می‌گوید؛ من حدود ۱۰ تا ۱۲ سال تلاش کرده‌ام فیلم بسازم و حتی فیلم‌هایم با پول توجیبی ساخته‌ شده و این طور نبوده که ارگانی به من سفارش ساخت فیلم بدهد و تمام بودجه این پروژه با پیگیری‌های شخصی‌ام تأمین شده است.

فیلمم را با پول توجیبی ساختم!
زمان مطالعه: ۴ دقیقه

«تقاطع نهایی» به کارگردانی سعید جلیلی و تهیه‌کنندگی مهدی مددکار، فیلمی مستقل و در ژانر اجتماعی است که در نخستین سانس از روز دوم جشنواره در سینمای رسانه به نمایش درمی‌آید. جلیلی جوان‌ترین فیلمساز این دوره از جشنواره فجر است و باید دید آیا او می‌تواند با نخستین فیلم خود نظر مخاطبان و منتقدان سینمایی را جلب کند. در تقاطع نهایی که داستانی زنانه دارد بازیگرانی همچون رؤیا جاویدنیا، گیتی قاسمی، جواد قامتی، نازنین کیوانی، سیاوش چراغی‌پور و پریچهر قنبری جلو دوربین رفته‌اند.

سعید جلیلی درباره مسیری که برای ساخت نخستین فیلم بلند خود طی کرده، این طور می‌گوید: دو سال پیش قرار بود فیلمی با نام «شوتی» بسازیم و پروانه ساخت آن را هم گرفتیم. فیلم‌نامه این اثر در ژانر جاده‌ای و با فضایی ملتهب نوشته شده بود و تهیه‌کنندگی آن را آقای هوشنگ توکلی برعهده داشت، اما ساختش با سختی‌های زیادی همراه بود و پس از دریافت مجوز، به دلیل افزایش قیمت دلار، برآوردهای ساخت فیلم هم دو برابر شد. سرمایه‌گذار اولیه به دلیل افزایش هزینه‌ها دیگر حاضر به ادامه همکاری با پروژه نشد و پس از دو سال پیگیری، متأسفانه آن پروژه به نتیجه نرسید.

حفظ ریتم در فیلم‌های تک‌لوکیشن

وی در ادامه می‌افزاید: تا اینکه پاییز سال گذشته مهدی مددکار، تهیه‌کننده «شمال از جنوب غربی» پیشنهاد ساخت فیلم «تقاطع نهایی» را به من داد؛ فیلمی مستقل با بودجه‌ای محدود و در یک لوکیشن واحد که در فضای اجتماعی- معمایی و زنانه روایت می‌شود. فیلم‌نامه این فیلم را خودم نوشتم و داستان آن درباره سه زن است که در یک موقعیت خاص قرار می‌گیرند. این زنان هر کدام با مشکلاتی مواجه‌اند و ناچار می‌شوند برای رهایی از مشکلاتشان، کارهای جسورانه‌ای انجام دهند.

جلیلی با اشاره به سختی‌های تولید فیلم تک‌لوکیشن می‌گوید: کار در یک لوکیشن واحد بسیار سخت است و حفظ ریتم فیلم از چالش‌های اصلی آن به شمار می‌رود.

سرمایه یک فیلم، مخاطبان آن هستند

وی با پیش‌بینی درباره استقبال مخاطبان از نخستین فیلمش این طور می‌گوید: من شخصاً این فیلم را بسیار دوست دارم و از آنجا که فیلم مستقلی است و سفارشی نیست، تمام تلاش خود را کردم تا مخاطب با آن ارتباط برقرار کند. فیلم یک قصه پرهیجان دارد که مخاطب را درگیر می‌کند. من تاکنون چندین فیلم کوتاه ساخته‌ام و همیشه معتقد بوده‌ام یک اثر سینمایی باید توانایی ارتباط با مخاطب را داشته باشد، در غیر این صورت ارزشی ندارد. در جشنواره هر سال فیلم‌های زیادی دیده می‌شوند، برخی از آن‌ها خوب هستند، اما برخی دیگر نمی‌توانند با مخاطب ارتباط برقرار کنند.

البته این موضوع متناسب با ابعاد پروژه، بودجه و بازیگران مطرح فیلم‌ها متفاوت است، ولی به عقیده من قصه همیشه بالاتر از همه این مؤلفه‌ها قرار می‌گیرد و اگر فیلمی بتواند مخاطب را جذب کند، حتی اگر بازیگران مطرحی هم نداشته باشد، باز هم یک اثر موفق خواهد بود.

وی تأکید می‌کند: من حدود ۱۰ تا ۱۲ سال تلاش کرده‌ام فیلم بسازم و حتی فیلم‌هایم با پول توجیبی ساخته‌ شده و این طور نبوده که ارگانی به من سفارش ساخت فیلم بدهد و تمام بودجه این پروژه با پیگیری‌های شخصی‌ام تأمین شده است.

پیچ و خم‌های ساخت یک فیلم

جلیلی در ادامه به مشکلات ساخت فیلم و افزایش هزینه‌های تولید اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد: در سینما معمولاً روال کار این‌ طور است که ابتدا باید سرمایه‌گذار پیدا کنید و سپس به دنبال پروانه ساخت بروید. ما هم دنبال سرمایه‌گذار می‌رویم، اما تا زمانی که مجوز ساخت را دریافت کنیم، چندین ماه طول می‌کشد و وقتی می‌خواهیم کار را آغاز کنیم، به دلیل افزایش هزینه‌ها، سرمایه‌گذار از ادامه همکاری منصرف می‌شود. به همین دلیل باید همزمان با فرایندهای اجرایی، مجوزها و مسائل مالی را هم پیگیری کنیم. در این فیلم هم بی‌اغراق ۹۰درصد انرژی من صرف پیشبرد کارهای اجرایی شد تا اینکه بخواهم به امور آرتیستیک و فنی بپردازم. زمانی که من دانشجو بودم، فکر می‌کردم اگر بخواهم روزی فیلم بسازم، به تک‌تک پلان‌ها، استوری‌بورد و جزئیات فنی توجه و آن‌ها را در کار لحاظ می‌کنم، اما به دلیل شرایط موجود، دیگر فرصت این کارها وجود ندارد و باید همه چیز را در لحظه مدیریت کنیم.

افزایش قیمت دلار برنامه‌ریزی‌های ما را به هم زد

وی در ادامه به بزرگ‌ترین چالشی که هنگام ساخت فیلم با آن مواجه بوده اشاره می‌کند و می‌گوید: پول بسیار مهم است. اگر سرمایه کافی داشتیم، می‌توانستیم کارها را راحت‌تر پیش ببریم. افزایش قیمت دلار به شدت به ما آسیب زد و برآوردهای ما از زمان پیش‌تولید تا تولید را با تغییرات زیادی مواجه کرد. نمونه آن هزینه متغیر تجهیزات سینمایی است، به طور مثال اگر قیمت آن‌ها ۳۰ میلیون تومان در روز بود، زمان فیلم‌برداری به ۶۰ میلیون تومان ‌رسید و طبیعتاً سبب مشکلات زیادی در پروژه می‌شود.

جلیلی در پایان می‌گوید: با این حال، ما تیم بسیار همراهی داشتیم و بازیگران درجه یک و پرانرژی در کنار ما بودند. در پیش‌تولید خیلی وقت گذاشتیم تا بازیگران به درستی به نقش‌های خود برسند و عوامل پشت صحنه نیز همراه ما بودند. اعضای تیم من عمدتاً جوان و با سینمای روز و زبان تخصصی سینما آشنا هستند.

ما تلاش کردیم فیلممان را با بهترین شرایط و نزدیک‌ترین استانداردهای سینمای جهانی بسازیم و ساخت این فیلم برایم تجربه‌ای بسیار رضایت‌بخش بود.

منبع: روزنامه قدس

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • مدیر سایت مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظرات پس از تأیید منتشر می‌شود.
captcha